1 listopada uroczystość Wszystkich Świętych.
Jest to radosny dzień, w którym Kościół wspomina odejście do Chwały Bożej swoich najwierniejszych członków.To szczególny dzień ku czci wszystkich świętych - znanych i anonimowych, dawnych i współczesnych, wszystkich tych, "którzy są zbawieni i cieszą się wieczną szczęśliwością w niebie". W tym dniu modlitwa i liturgia Kościoła zwraca uwagę na nierozłączny związek życia ze śmiercią w kontekście Chrystusowego Zmartwychwstania, a więc życia wiecznego.
W odróżnieniu od tego święta, następnego dnia - 2 listopada - wspomina się wszystkich wiernych zmarłych. Jest to dzień modlitwy za tych, którzy w czyśćcu przygotowują się do Chwały Nieba. Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny to czas wspomnień bliskich, którzy odeszli i refleksji nad sensem ziemskiego przemijania. W tych dniach odwiedzamy groby, składamy na nich wieńce i kwiaty oraz zapalamy znicze.
Zbliża się czas refleksji i zadumy!
W naszej pamięci na zawsze pozostaną osoby, które odeszły, których znaliśmy, lubiliśmy i kochaliśmy. Bez których nie wyobrażaliśmy sobie życia!... A jednak ich nie ma, a my żyjemy nadal...
W kulturze Słowian początek listopada był związany z przenikaniem się świata zmarłych i żyjących. To właśnie z tradycji słowiańskiej wywodzą się zwyczaje ludowe związane z tym świętem. Szczególnie uroczyście była obchodzona wigilia Wszystkich Świętych. Tradycje były przede wszystkim związane z ogniem. Rozpalano ogniska przy których dusze mogły się ogrzać i które były drogowskazem dla duchów.
Dla zmarłych przygotowywano także specjalne jadło. Był to bardzo popularny zwyczaj w południowo-wschodniej Polsce oraz na Mazowszu. Takie potrawy wystawiano na zewnątrz domów, często wkładając w nie zapaloną świecę. Tego dnia również w domostwach zapalano i przystrajano ołtarz, na którym również wystawiano posiłki.
Na Mazowszu do późna starano się modlić za zmarłych przy zapalonych świecach. Na Podlasiu Nadbużańskim przygotowywano specjalne chleby ofiarowane zmarłym. Zwyczaj spożywania posiłków ze zmarłymi jest do dzisiaj popularny w tradycji prawosławnej. Od IX wieku za radą papieża Grzegorza IV dzień Wszystkich Świętych był obchodzony w państwach podległych królowi francuskiemu Ludwikowi Dobrodusznemu. Dopiero od 935 roku Jan XI ustanowił 1 listopada dniem ku czci wszystkich świętych.
